Zdjęcia
Herb miasta

Herb miasta

Herb wizytówka

Herb wizytówka

Kościół neogotycki

Kościół neogotycki

Ratusz miejski

Ratusz miejski

Park miejski

Park miejski

Wzgórze zwane Górą Michała

Wzgórze zwane Górą Michała

Miejscowości

Zawidów

Malowniczo położone miasteczko  w zachodniej części województwa dolnośląskiego na granicy kulturowej Czech i Niemiec. Usytuowane jest częściowo na wzgórzu, częściowo w dolinie potoku zwanego Kocim.

Miasto Zawidów posiada starą metrykę, sięgającą XIII w. jednak obszar na którym położone jest obecnie miasto Zawidów, zasiedlony został już w V i VI wieku przez słowiańskie plemiona serbsko-łużyckie o czym poświadczałyby znaleziska ceramiki słowiańskiej z ok. 1000 r.

Miasto Zawidów ma bardzo ciekawą przeszłość historyczną, jest jednym z tych miast, w których  genius loci jest niezmiennie żywy. Usytuowania miasta na styku granic miało decydujący wpływ na jego bogatą przeszłość historyczną. Na przestrzeni wieków przynależało ono do państw, księstw bądź prowincji takich jak: Czechy, Polska, Brandenburgia, Śląsk, Prusy.

W końcu XII wieku obszar, obejmujący późniejsze miasto Zawidów, stanowił domenę biskupów miśnieńskich i stanowił centralny punkt ich włości. Rezydowali tutaj wójtowie lub starostowie a także arycprezbiter zawidowski.

Dziedzictwem misjonarskich i magnackich wpływów poszczególnych włodarzy jest herb miasta na którym widnieje: postać Michała Archanioła, mur z blankami i tarcza z porożem jelenim (takim znakiem pieczętowała się dynastia Bibersteinów). Poza Zawidowem na Górnych Łużycach nie ma żadnego innego miasta posiadającego w herbie godło tego magnackiego rodu.

Wiek XV to okres zawiązywania się w mieście najstarszych organizacji cechowych: kowali piekarzy, sukienników i szewców- cieszących się w całej okolicy doskonałą opinią rękodzielników. Za młodu terminował tu Jakub Boehme - niemiecki mistyk, wizjoner, myśliciel i teozof. Urodził się w Zawidowie, tu też uczęszczał do szkoły.
W roku 1599 uzyskał status mistrza szewskiego i otworzył warsztat szewski w Görlitz. W rok później doświadczył mistycznej wizji, która sprawiła, że nie rezygnując z pracy rzemieślnika a potem kupca - rozpoczął działalność religijną i filozoficzną. W roku 1888 na Górze Zamkowej w Zawidowie postawiono pomnik upamiętniający miejsce urodzenia Jakuba Böhme. Rada Miejska w Zawidowie w dniu 11 sierpnia 2005 r. nadała Parkowi Miejskiemu imię Jakuba Böhme.


Na przełomie XVII I XVIII w. Zawidów, obok Zgorzelca, stał się najważniejszym ośrodkiem sukienniczym na Górnych Łużycach .Tradycje sukiennicze w rzemiośle zawidowskim niewątpliwie wpłynęły na powstanie i szybki rozwój przemysłu tekstylnego.

Rozpędzona rewolucja przemysłowa przyniosła miastu dynamiczny rozwój przemysłu włókienniczego. Produkowano jedwab i pół jedwab oraz specjalne artykuły o nazwie „Gloria” (jedwab z przędzą czesankową z wełny), który zdobył światową renomę. Eksportowano go do wszystkich krajów Europy oraz USA.

Dawny Zawidów słyną również z wytwarzania wysokiej jakości materiałów budowlach z ceramiki. Poprowadzenie w 1875 r. w pobliżu cegielni linii kolejowej miało dla tempa rozwoju zakładu olbrzymie znaczenie z uwagi na doskonałe możliwości wywozu wyrobów. Miejska cegielnia cieszyła się popularnością w całej Europie.
W latach 20. XX w. król Jugosławii Aleksander zamówił w zawidowskiej cegielni dachówkę na pokrycie dachu w swojej nowej rezydencji pod Belgradem.

Współczesny Zawidów podejmuje próby reaktywowania miejskich tradycji włókienniczych, wpierając lokalną branżę włókienniczą a także poszukując partnerów, którzy ożywią lokalny rynek tekstyliów, przywracając temu sektorowi dawną świetność i rozmach.

Cechą charakterystyczną w sylwetce miasta jest jego architektoniczna różnorodność. Ciekawy melanż stylów tworzy średniowieczny układ lokacyjny wraz z budownictwem mieszczańskim przełomu XIX i XX wieku.
Wizytówką Zawidowa jest XVI – wieczna wieża kościoła ewangelickiego, najbardziej wyeksponowany punkt w panoramie miasta.


ATRAKCJE TURYSTYCZNE

Ratusz
Jak podają źródła historyczne pierwszy budynek Ratusza wznosił się na środku rynku. Wybudowany został w 1709 r., spłonął podczas wielkiego pożaru miasta w 1769 r. W tym samym miejscu w 1771 r.
z funduszy mieszczan wybudowano kolejny budynek dla rajców miejskich, który spłonął w1834 r. Obecny budynek Urzędu Miejskiego w Zawidowie wybudowany został w 1837 r. Usytuowany jest narożnie w północno-zachodniej pierzei rynku. Był on dwukrotnie przebudowany. Nie został jednak zrealizowany projekt z 1902 r., który zakładał wzniesienie na budynku wieży ratuszowej. Do dnia dzisiejszego użytkowany jest zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, mieszczą się tu biura władz administracyjnych Zawidowa.


Neogotycki Kościół Parafialny p.w. św. Józefa Robotnika
Jednym z pomników historii Zawidowa jest neogotycki kościół pod wezwaniem św. Józefa Robotnika. Parafię rzymsko - katolicką w Zawidowie ustanowiono 7 stycznia 1893 r. wtedy też postanowiono rozpocząć budowę kościoła na wzgórzu św. Michała. Budowę rozpoczęto w 1894 roku, a zakończono
w 1896r. Dzisiejszy wystrój kościoła m.in. ołtarzy, ambona, witraże, konfesjonały, chrzcielnica i organy nawiązuje do stylu neogotyckiego z XIX wieku. W czasie obchodów 1000-lecia Chrztu Polski, parafia zakupiła dwa dzwony: „Józef” i „Maria” które na początku lat 80-tych XX-go wieku otrzymały napęd elektryczny. Ostatniej renowacji wnętrza świątyni dokonano w 1987 roku, kładąc nową polichromię.


Góra Zamkowa
Miasto Zawidów swój początek bierze od grodu obronnego zbudowanego właśnie na Górze Zamkowej, leżącej na wschód od dzisiejszego miasta. W 1922 r. zostały odkryte fundamenty i mury obronne byłego zamku, zbudowanego wg starego niemieckiego stylu budowy. Wykopaliska wykazały, że dawny zamek pochodzenia niemieckiego istniał już w czasie niemieckiej ekspansji na terytoria słowiańskie, około X lub XI wieku. Zamek uległ zniszczeniu podczas najazdu Husytów w 1427 roku. Z Górą Zamkową związana jest również legenda „Landskronsage”, która mówi o podziemnym skarbie ukrytym w ruinach zamku, którego strzeże „Czarny Pudel” o ognistych oczach. W 2003r. teren ten został uprzątnięty, odtworzono również pomnik upamiętniający mieszkańców Zawidowa poległych podczas I Wojny Światowej



Wzgórze zwane Górą Michała

Z Górą Michała nierozerwalnie wiąże się historia miasta Zawidów. Obszar ten od końca XII wieku, co potwierdza dokument z 1186 roku, stanowiący jednocześnie pierwszą wzmiankę o grodzie Syden, do połowy XIII wieku był własnością biskupstwa w Miśni.
To właśnie w tym miejscu znajdował się jeden z najstarszych Kościołów Misyjnych Górnych Łużyc. Budowę kościoła pod wezwaniem św. Michała Archanioła datuje się na okres przed 1100 rokiem. Od 1307 roku był on główną siedzibą biskupstwa miśnieńskiego. Kościół uległ zniszczeniu w 1427 roku w wyniku najazdu Husytów. W miejscu spalonego kościoła wzniesiono kaplicę, a pod koniec XIX-go wieku wybudowano istniejący do dziś, neogotycki kościół parafialny p.w. św. Józefa Robotnika.


Kościół Ewangelicki
Kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny wybudowano w 1380r.W 1467 r. zainstalowano w nim pierwsze organy. W 1555r. po pokoju augsburskim stał się on kościołem protestanckim. W 1590 r. poszerzono go i dobudowano do niego wieżę, kolejna przebudowa miała miejsce w 1776 r. Kościół posiadał trzy dzwony: z XV i XVI wieku. Korpus kościoła wyburzono w 1972 r. pozostawiając jedynie wieżę. Wraz z wyburzeniem kościoła zlikwidowano również nekropolię w jego otoczeniu. W 2001 r. pod nadzorem konserwatora zabytków gruntownie odrestaurowano wieżę, przywracając jej pierwotny wygląd. Na wieży umieszczono tablicę z napisem: „W tym miejscu był od roku 1831 cmentarz z grobami dawnych mieszkańców tych ziem narodowości niemieckiej”. W 2005 r. zainstalowano zegary oraz kuranty.
 

Urząd Miejski w Zawidowie
Kom. Promocji i Marketingu Miasta
Plac Zwycięstwa 21/22
59-970 Zawidów

Tel.  075 77 88 282
Fax. 075 77 88 205

 

Panorama
Wieża kościoła ewangelickiego
www.sudety.info.pl © FUH WebProjekt 2015 - 5276163 odwiedzin