Strona główna
Przewodnik
Wieża książęca w Siedlęcinie – historia, zwiedzanie, ciekawostki

Wieża książęca w Siedlęcinie – historia, zwiedzanie, ciekawostki

Średniowieczna wieża zamkowa

Wieża książęca w Siedlęcinie to ponad 700-letnia średniowieczna rezydencja obronna w Dolinie Bobru. Wyróżniają ją najstarsze w Polsce drewniane stropy oraz zachowane in situ polichromie przedstawiające legendę o sir Lancelocie z Jeziora – jedyne takie malowidła na świecie.

Zwiedzanie wieży – godziny, bilety i rezerwacje

Obiekt można odwiedzać codziennie przez cały rok. Godziny zależą od sezonu, a ostatnie wejście jest możliwe 30 minut przed zamknięciem. Trzeba uwzględnić ten limit, zwłaszcza przy późnym przyjeździe.

Okres Godziny otwarcia Ostatnie wejście
Maj–październik 9:00–18:00 17:30
Listopad–kwiecień 10:00–16:00 15:30

Ceny biletów obejmują zwiedzanie wieży. W ofercie znajdują się bilety indywidualne, rodzinne i grupowe:

Typ biletu Cena
Normalny 15 zł
Ulgowy 10 zł
Grupowy 10 zł
Rodzinny, 2 rodziców i 2 dzieci lub ucząca się młodzież do 26 lat 45 zł
Dzieci do ukończenia 4. roku życia 1 zł
Mieszkańcy Siedlęcina 2 zł

Bilet ulgowy przysługuje dzieciom od ukończenia 4. roku życia, uczniom i studentom do 26 lat oraz seniorom od 60. roku życia. Każde kolejne dziecko lub osoba ucząca się w ramach biletu rodzinnego kosztuje 5 zł.

Zwiedzanie grupowe z przewodnikiem wymaga wcześniejszej rezerwacji, najlepiej nie później niż 2 dni przed planowaną wizytą. Usługa przewodnicka w języku polskim kosztuje 50 zł. Turyści indywidualni mogą skorzystać z filmów wprowadzających do samodzielnego zwiedzania, jeśli przewodnik nie jest dostępny.

Przed przyjazdem sprawdź godzinę ostatniego wejścia. Grupy powinny zarezerwować termin z wyprzedzeniem, ponieważ dostępność przewodnika może być ograniczona.

Historia wieży książęcej w Siedlęcinie

Wieżę wzniesiono w latach 1313–1315 z inicjatywy Henryka I jaworskiego. Była książęcą siedzibą mieszkalną o funkcji obronnej i należy do największych oraz najlepiej zachowanych budowli tego typu w Europie Środkowej.

Pierwotnie budowla miała pięć kondygnacji, licząc piwnice. Otaczał ją mur obronny z niewielką wieżą bramną i fosa. Na najwyższej kondygnacji znajdował się krenelaż, którego ślady są widoczne do dziś. Układ ten pokazuje, że obiekt łączył funkcję rezydencji z ochroną mieszkańców i przechowywanego majątku.

Po pożarze w 1575 roku przebudowano zwieńczenie wieży. Krenelaż nadbudowano, tworząc kondygnację poddasza, a całość przykryto zachowanym do dziś dachem czterospadowym. Wprowadzono także renesansowe okna i nowe wykusze latrynowe.

W XVIII wieku wieża straciła charakter rezydencjonalny i została przekształcona w spichlerz. Na przełomie XVIII i XIX wieku na południe od niej powstał dwór. To odrębny budynek, choć oba obiekty tworzą dziś wspólny historyczny zespół.

Co zobaczyć we wnętrzu?

Najważniejsze elementy zabytku znajdują się w jego wnętrzu. Zachowane wyposażenie architektoniczne i dekoracje pozwalają prześledzić zarówno średniowieczne początki budowli, jak i jej późniejsze przekształcenia:

  • Polichromie z legendą o Lancelocie – w Wielkiej Sali na drugim piętrze zachowały się średniowieczne malowidła ukazujące historię sir Lancelota z Jeziora, rycerza Okrągłego Stołu, oraz jego relację z królową Ginewrą. Są to jedyne na świecie średniowieczne polichromie zachowane in situ, przedstawiające tę opowieść.
  • Najstarsze w Polsce drewniane stropy – powstały podczas budowy wieży w latach 1313–1315 i należą do najcenniejszych elementów jej konstrukcji.
  • Stała wystawa archeologiczna – prezentuje znaleziska i informacje związane z funkcjonowaniem wieży oraz jej otoczenia.
  • Wystawy czasowe – wnętrza są także miejscem ekspozycji prac lokalnych artystów i rzemieślników.

Polichromie mają również znaczenie dla historii sztuki świeckiej. Należą do najstarszych zachowanych w Polsce malowideł ściennych o takiej tematyce. W 2006 roku poddano je konserwacji, usuwając późniejsze, XX-wieczne przemalowania. Dzięki temu można lepiej odczytać średniowieczny charakter przedstawień.

Wieża jako część zespołu zabytkowego

W czasie zwiedzania warto rozróżnić samą wieżę od późniejszego dworu stojącego na południe od niej. Wieża pochodzi z początku XIV wieku, natomiast obecna forma dworu powstała znacznie później i zawiera pozostałości kilku wcześniejszych budynków, między innymi renesansowej wolnostojącej kuchni.

Obiekt pozostaje własnością Fundacji „Zamek Chudów”, która udostępnia go turystom i prowadzi prace konserwatorskie oraz badawcze. W wieży i jej otoczeniu odbywają się także warsztaty, koncerty, festyny średniowieczne i turnieje rycerskie. Ich terminy są zmienne, dlatego wymagają sprawdzenia przed planowaną wizytą.

Co zobaczyć w okolicy?

Wizyta w Siedlęcinie może być częścią krótkiej trasy po Dolinie Bobru. W pobliżu znajdują się między innymi:

  • Zapora Pilchowicka – charakterystyczna budowla hydrotechniczna i jeden z rozpoznawalnych punktów doliny.
  • Wleń i Zamek Lenno – miejscowość oraz ruiny średniowiecznego zamku na Górze Zamkowej.
  • Dolina Bobru – obszar, w którym można połączyć zwiedzanie zabytków z poznawaniem historycznego krajobrazu regionu.

Wieża książęca w Siedlęcinie najlepiej sprawdzi się dla osób, które chcą zobaczyć autentyczną średniowieczną architekturę, a nie tylko późniejszą rekonstrukcję. Warto zaplanować na nią spokojny czas, szczególnie ze względu na polichromie Lancelota, drewniane stropy i wystawę archeologiczną.

Redakcja sudety.info.pl

qwsadsrdtftgyhjhgygtsdaa

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?